Szkoła, a właściwie jej zalążki powstały w 1920 roku. W małym domku, w pobliżu stacji kolejowej Pani Golczyńska, właścicielka tego budynku rozpoczęła naukę z grupą liczącą około 50 uczniów. Do pracy zaangażowała jeszcze jedną osobę. Nauczycielki utworzyły cztery oddziały i nauczały w bardzo trudnych warunkach. W tym czasie nie było przymusu szkolnego i dlatego znaczna część dzieci nie uczęszczała do szkoły. Z każdym rokiem dojrzewała świadomość potrzeby nauki, zwiększała się liczba dzieci. W roku 1930 szkoła liczyła 7 oddziałów i 6 osób personelu pedagogicznego. Sale do nauki były wynajęte w prywatnych domach, m.in. u p.Bucholca, Łuczaka, Urbańskiego i w świetlicy Huty Szkła.
W 1930 roku wmurowano kamień węgielny pod nową szkołę. W komitecie budowy czynny udział brali: Władysław Wodzyński, ksiądz Pellowski, E.Ryng. We wrześniu 1932 roku został oddany do użytku budynek szkolny, który powstał z ofiar miejscowej ludności, pracowników huty i funduszy gminy. Szkoła składała się z sześciu dużych izb lekcyjnych, pomieszczenia na bibliotekę, kancelarii kierownika, mieszkania wożnego. Do szkoły uczęszczały dzieci z Ożarowa, Strzykuł, Kaput i z części Ołtarzewa. Nauka odbywała się na trzy zmiany. Grono pedagogiczne liczyło 12 osób. Kierownikiem szkoły był p.Władysław Wodzyński, a następnie p. Stefan Adamczyk. Do wojny szkoła nosiła imię Sławomira Czerwińskiego.
W czasie okupacji Niemcy urządzili w szkole pocztę polową. Zabronili nauczania, spalili dokumenty szkolne, mapy, sprzęt i pomoce dydaktyczne. Dopiero po pewnym czasie rozpoczęto naukę w szkole, z wyjątkiem takich przedmiotów jak język polski, geografia Polski, historia. Przedmioty te były nauczane na tzw. tajnych kompletach. Odbywały się one w prywatnych domach za każdym razem w innym, aby nie ściągnąć podejrzeń Niemców. Były komplety, na których realizowano materiał klas gimnazjalnych. Duże zasługi odniosły tu siostry Urszulanki z Ołtarzewa pod Ożarowem, które były odpo-wiednio przygotowane do prowadzenia tajnych kompletów na poziomie gimnazjum. Po wyzwoleniu zostało utworzone czteroklasowe Gimnazjum Samorządowe, rozwiązane jednak po trzech latach istnienia. Całością tajnego nauczania na terenie Ożarowa kierował p. Jan Głód, miejscowy nauczyciel, będący łącznikiem między gminą a powiatem. Nauczaniem tym kierowała Tajna Organizacja Nauczania TON.
Po wojnie nauczyciele na nowo zorganizowali naukę w szkole. Zajęcia odbywały się na dwie zmiany i trwały do godziny 16. O go-dzinie 17 rozpoczynały się kursy dla analfabetów. Uczęszczających było bardzo wielu i w różnym wieku – od 17 do 55 lat. Został utworzony gminny komitet do walki z analfabetyzmem, którym kierował wspomniany wcześniej nauczyciel p. Głód. Świadectwo szkoły podstawowej zdobywano również w Szkole Wieczorowej dla pracujących.
W roku 1956 na terenie Ożarowa powstała druga Szkoła Podstawowa, której siedzibą był jeden z budynków Fabryki Kabli. Istniała ona do 1997 roku, kiedy to została połączona ze Szkołą Podstawową nr 1. W związku ze zwiększającą się liczbą uczniów, mimo utworzenia Szkoły nr 2, zaistniała konieczność rozbudowy naszej szkoły. W 1962 roku oddano do użytku dobudowaną do niej nową część. W latach 60-tych izby lekcyjne zostały udostępnione Technikum dla Pracujących i Zasadniczej Szkole Zawodowej przy Hucie Szkła w Ożarowie Mazowieckim. Szkoły istniały do 1980 r. Następnie połączono je w Zespół Szkół Zawodowych w Błoniu. Za korzystanie z pomieszczeń szkolnych zakład przeprowadzał remonty, wyposażał w sprzęty i pomoce naukowe. W roku 1972 powstała Zbiorcza Szkoła Nr 1, a rok później Zbiorcza Szkoła Gminna, do której dowożono dzieci z Bronisz, Macierzysza, Wieruchowa, Piotrkówa. W 1985 roku nastąpiła zmiana nazwy szkoły na Szkołę Podstawową Nr 1.
3 maja 1994 roku odbyła się uroczystość podpisania Aktu Erekcyjnego i wmurowanie kamienia węgielnego pod nowy budynek szkoły.
W latach 1994 – 2000 realizowana jest nowa inwestycja – powstaje nowoczesny obiekt szkolny. System pawilonowy pozwala na sukcesywne oddawanie do użytku kolejnych bloków dydaktycznych oraz hali sportowej. Jednocześnie szkoła rozrasta się. Zlikwidowanie sąsiedniej szkoły w Ożarowie Mazowieckim i przejście uczniów oraz nauczycieli do naszej szkoły wyznacza kierunek pracy. Potrzeba integracji środowisk uczniowskich, nauczycieli, rodziców staje się podstawowym zadaniem wychowawczym. Osoba patrona szkoły powinna odegrać wiodącą rolę w kształtowaniu postaw uczniów, wychowaniu, a także planowaniu zintegrowanego nauczania na wszystkich poziomach edukacji. Wybór patrona naszej szkoły, jego dorobek życia, cechy osobowości i fakt zaistnienia w szkolnej oraz lokalnej świadomości społecznej, stanowić będzie myśl przewodnią, ideę pracy szkoły. Patron szkoły – Janusz Kusociński – Ożarowianin, Olimpijczyk, Patriota pomoże głębiej urzeczywistniać motto Programu Wychowawczego Szkoły i przyczyni się do wzbogacenia ceremoniału szkolnego
